Suplementet nuk mund dhe nuk duhet të zëvendësojnë një dietë të ekuilibruar, aktivitetin fizik dhe stilin e shëndetshëm të jetesës.
Ka, megjithatë, grupe njerëzish për të cilët suplementet mund të jenë realisht të nevojshme. Këtu përfshihen personat me mungesa të dokumentuara (p.sh. vitamina D, B12, hekur), gratë shtatzëna dhe ato që ushqejnë me gji, të moshuarit, personat me dieta shumë të kufizuara (p.sh. vegane strikte), ose pacientët me sëmundje kronike që ndikojnë në përthithjen e lëndëve ushqyese. Në këto raste, suplementet përshkruhen si “mjekim” për të korrigjuar një deficit konkret, jo thjesht si produkt mode.
Nga ana tjetër, përdorimi “sa për siguri” i shumë suplementeve, pa analizë dhe pa këshillë profesionale, mund të jetë i panevojshëm dhe madje i dëmshëm. Dozat e larta të disa vitaminave dhe mineraleve (si vitamina A, E ose hekuri) mund të çojnë në toksicitet, të dëmtojnë mëlçinë, veshkat apo të rrisin rreziqe të tjera shëndetësore. Studimet e mëdha nuk kanë provuar përfitime të qarta nga “mega-dozat” për parandalimin e sëmundjeve kronike, përkundrazi në disa raste është parë rritje e rrezikut.
Mesazhi kryesor është i thjeshtë: shumica e të rriturve nuk kanë nevojë për suplement multivitaminë nëse ushqehen mirë, por disa grupe specifike përfitojnë shumë kur suplementimi bazohet në analiza dhe rekomandim mjekësor. Investimi më i rëndësishëm për shëndetin afatgjatë mbetet një dietë e pasur me fruta, perime, drithëra integrale, proteina cilësore dhe yndyra të shëndetshme – ndërsa suplementet duhen parë si “shtesë e synuar”, jo si zëvendësim magjik të kujdesit ndaj vetes.
